این روزها به اربعین حسینی نزدیک می شویم .نام محبوب ترین بندگان خدا توی دلمان می جوشد .زمین هرروز صبح حکایت رویش ۷۲باغ پر ستاره ای را به خورشید می گویدکه ظهر عاشورا برزمین رویید و آسمان حکایت ۷۲ستاره ای را می گوید که شب های دلتنگی کهکشان ها را آذین می بندد.
لابلای کتابهای کتابخانه می گردم .دلم می خواهد بشمارم داستان ستاره ها را چند تایش اینجا ست چند تایش قهرمان داستان های ماست چند تایش شعرها را ستاره باران کرده و... .دلم می خواهد هرکدام از این ستاره ها را بالای یک قفسه بگذارم .حتما قفسه ها و کتابها خیلی خوشحال می شوندکه بر آسمان دلشان یک ستاره از جنس عشق بدرخشد .آن وقت هرروز که به سمت قفسه ها می رویم تمام دلمان پر از نور می شود ؛پر از زیبایی می شود؛پراز دوستی و این دوستی مثل دوستی خدا با شکوه است مثل چشمه زلال و مثل گل خوشبوست ؛آنها دوستان خدایند و خدا آنها را محبوب ترین بندگانش می داند و...
بعد از ظهر دلچسب پاییزی ـ سه شنبه ۹آذر ۸۹ـ خوش به حال ما که این جادر آبشار خنده های بچه ها داریم آفتاب پاییزی را تماشا می کنیم که روی دیوارها خاطره های رنگ رنگ می نویسد.خوش به حال بچه ها که میان کاغذ هاو نخ های رنگی کنار مربی مهربانشان دنبال پاییز می گردندبه هما ن زیبایی که میان درختان پارک توی راه مدرسه توی فرش رنگارنگ پاییز دیده اند به همان لطیفی میان کاغذ های رنگی دستهای زیبایی آفرینشان می چرخد و می چرخد و رنگها کنارهم می نشینند تا یک گردنبند زیبا به پاییز رنگ رنگ هدیه دهند.
